روزهایی که کتابشان گریهآور است:
پدیدهای به نام «پارادوکس تراژدی» میگوید: انسانها از غماندوه هنری لذت میبرند چون در فضای امن، احساس همدلی و کاتارسیس را تجربه میکنند. پژوهشها نشان داده هنگام خواندن داستانهای غمگین، هورمون اکسیتوسین ترشح میشود که حس پیوند را تقویت میکند. آیا این روزها ارزش کتاب شدن دارند؟
راهکار:
این جمله دعوتی است به بازنویسی گذشته؛ شاید اگر رنجهایت را بنویسی، نه فقط دیگران، بلکه خودت نیز از آنها رها میشوی.