نادیده گرفتن خوبی: چرا دیگر خوب نباشیم؟:
در نظریه تبادل اجتماعی، انسانها ناخودآگاه ترازوی سود و زیان عاطفی دارند. وقتی خوبیهای مستمر بدون کوچکترین بازخورد مثبت ارائه میشوند، مغز کمبود پاداش را دقیقاً مانند یک درد اجتماعی فیزیکی پردازش میکند—مناطق قدامی مغز فعالتر میشوند. به همین دلیل است که بخشندگیِ یکطرفه، در درازمدت به فرسودگی عاطفی و رنجش منجر میشود، نه قداست. آیا تا به حال محاسبه کردهاید که هزینه روانی خوبیهای دیدهنشدهتان چقدر بوده؟
راهکار:
از دید روانشناسی، خوب بودن شما یک دارایی شخصی است، نه یک معامله اجتماعی. اگر پاداش بیرونی آن قطع شده، شاید زمان آن رسیده که این دارایی را مصروف مهربانی با خودتان کنید—همان خوبی که حالا بیشتر از همیشه به چشمتان میآید و محتاج تأیید دیگران نیست.