علت سکوت هنگام دعوا: وقتی ترس از چشمان میرود:
در انسانها و نخستیها، نگاه خیره یکی از قویترین محرکهای آمیگدال است؛ همان مرکز ترس و تهدید. وقتی هنگام دعوا تماس چشمی طولانی شود، بدن وارد حالت جنگ یا گریز میشود و کلمات مسدود میشوند. اما اگر این ترس خاموش شود، مغز دیگر هشدار خطر نمیفرستد و فرد در سکوتی انجمادی فرو میرود. به همین دلیل است که بعد از از بین رفتن ترس، گفتوگو حتی سختتر میشود.
راهکار:
این سکوت لزوماً بیاحساسی نیست؛ در روانشناسی، وقتی احساس خطر از چهرهی مقابل محو شود، مغز دیگر نیازی به جنگ یا گریز نمیبیند و ممکن است وارد سکوت انجمادی شود. شاید آنچه «ترس از چشمانت رفته» مینامی، در واقع عبور از ترس و رسیدن به سردرگمی هیجانی است.