قطع امید از مردم

توکل به خدا؛ وقتی انتظار فقط از خدا می‌شود:

در روان‌شناسیِ دین، «مقابلهٔ مذهبی مثبت» با واگذاری کنترل به خداوند با کاهش اضطراب و افزایش تاب‌آوری همبسته است؛ اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند انتظارِ صرف از منبع متعالی، اگر با عاملیت شخصی همراه نشود، می‌تواند به انفعال و اجتناب از حل مسئله بینجامد. نکتهٔ پارادوکسیکال این است: توکل پایدار معمولاً نه جایگزین تلاش، بلکه تنظیم‌کنندهٔ هیجان پس از تلاش است.

راهکار:

این جمله یک جابه‌جایی معیار است؛ انتظار کمتر از مردم به معنای قطع رابطه نیست، بلکه کاهش وابستگی به تأیید و رفتار آن‌هاست. وقتی انتظار از منبع بی‌نهایت می‌شود، ظرفیت تحمل ناامیدی‌های انسانی بالا می‌رود و روابط سبک‌تر می‌شوند.