قسر در رفتن از دست قانون

طنز تلخ آزادی: باز خوبه روزی دستبندها نیست:

بر اساس روانشناسی «تفکر خلاف واقع»، مغز انسان وقتی از یک پیامد منفی قسر در می‌رود، سناریوی «اگر اینطور می‌شد چی؟» را شبیه‌سازی می‌کند. ترشح دوپامین ناشی از این رهایی، گاهی از خود موفقیت هم لذت‌بخش‌تر است. به همین دلیل «باز خوبه...» اینقدر شیرین تمام می‌شود. آخرین «باز خوبه»ای که از ته دل گفتید کی بود؟

راهکار:

این حس رهایی، نمایی از مفهوم «قدردانی منفی» در روانشناسی است: ما اغلب قدر داشته‌هایمان را نمی‌دانیم مگر نزدیک باشد از دستشان بدهیم. شاید امروز فرصت خوبی باشد برای فهرست کردن «دستبندهای نامرئی» که خوشحالی از نبودشان داری.