پارادوکس ایستادن برای دیگری به خاطر خدا:
پارادوکس ایثار در روانشناسی: تحقیقات نشان میدهد وقتی برای کسی فداکاری میکنیم، مغز دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکند – یعنی همان مواد شیمیایی لذت و دلبستگی. پس شاید «برای تو» همیشه لایهای از «برای من» را پنهان دارد. این را «ایثار خودخواهانه» (Egoistic Altruism) مینامند. سؤال: آیا تا حالا فداکاریای کردهاید که بعداً فهمیدید بیشتر برای آرامش خودتان بوده؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک پارادوکس انسانی زاده شده: ما برای دیگری میایستیم، اما آن «ایستادن» انگار بیش از هر چیز نیاز خودمان را آرام میکند. شاید «به خاطر تو» فقط بهانهای باشد برای توجیه «به خاطر خودم». جالب اینجاست که هرچه بیشتر برای کسی فداکاری میکنیم، آن شخص را بیشتر در زنجیرهٔ احساس مدیون بودن گرفتار میکنیم.