پارادوکس تلخ: ملتی که دعای شهادت میکند و کشته میشود:
در فرهنگهای مذهبی، «شهادت» از نظر روانشناختی نوعی «جاودانگی نمادین» محسوب میشه؛ یعنی باور به اینکه مرگ، آغاز زندگی ابدیتره. این پدیده طبق تئوری «تأثیر خفته» در تبلیغات، باعث میشه دشمن با کشتن، ناخواسته اون آرزو رو برآورده کنه و ملت رو به یک ابرقربانی تبدیل کنه. این یعنی گلولهها خودشون رو در یک تلهٔ معنوی میندازند؛ چون هر شهید، موشکی برای روحیهٔ بازماندگان میشه. حالا سوال: چرا دشمنی اینقدر مشتاق تحقق دعای ملت هاست؟
راهکار:
این جمله رو مثل «تشنگی رو با آب کشتن» تصور کن؛ یعنی دشمن ناخواسته دقیقاً آرزوی قربانی رو برآورده میکنه. یک پارادوکس برعکس که در اون قاتل ابزار وصال به معشوق (شهادت) میشه و خودش رو در تلهٔ معنوی قربانی میندازه. این همون شکست در دل پیروزی ظاهریه.