جواب تیکه دار به منتظران سقوط؛ کشتی در فرودگاه!:
مغز هنگام انتظار برای شکست دیگران دوپامین ترشح میکند، اما تحقیقات نشان میدهد این لذت کوتاهمدت سطح همدلی را کاهش میدهد و استرس مزمن ایجاد میکند. از سوی دیگر، انتظار برای رویداد غیرممکن—مثل نشستن کشتی در فرودگاه—ناهماهنگی شناختی میسازد؛ ذهن برای آشتی دادن دو چارچوب ناسازگار انرژی زیادی میسوزاند. آیا انتظار برای سقوط دیگری، خودش نوعی سقوط ذهنی نیست؟
راهکار:
این جمله یک پاسخ کوبنده و طنزآمیز است که انتظار بدخواهانه را با یک تصویر غیرممکن یعنی رسیدن کشتی به فرودگاه بیاثر میکند. نقطهی قوت آن در همین پوچسازی است؛ طرف مقابل را از جایگاه ناظر به موقعیت سردرگم منتظر میکشاند.