قشنگ بود ولی نگفتم

قشنگ بود و من فقط دوستش داشتم؛ زیبایی‌ای که سروده‌ی من نیست:

مغز انسان به‌طور ذاتی از آشوب، نظم می‌سازد. در آزمایشی، افراد الگوهای کاملاً تصادفی کامپیوتری را «زیبا» ارزیابی کردند، چون سیستم پاداش مغز با کشف تقارن‌های خیالی فعال شد. به این می‌گویند «آپوفنیا»؛ یعنی دیدن طرح در جایی که نیست. تو هم شاید چیزی را قشنگ یافتی که جهان ناخواسته سروده و مغزت آن را به شعر ترجمه کرده است.

راهکار:

گاهی زیباترین شعرها همان‌هایی‌اند که خودشان خودشان را می‌سرایند و تو فقط شاهد قشنگی‌شان هستی. انگار جهان، شاعری خاموش است که در نگاه تو نجوا می‌کند.