قصه‌های خونین

خون جاری در قصه‌های یک نسل:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد حافظه جمعی نسل‌ها نه فقط از طریق روایت شفاهی، بلکه از طریق تغییرات اپی‌ژنتیکی ناشی از استرس و تروما منتقل می‌شود. یعنی قصه‌های تلخ پدرها گاهی در سطح سلولی برای بچه‌ها کدگذاری می‌شود. آیا شما هم نمونه‌ای از این «خون موروثی» را در زندگیتان حس کرده‌اید؟

راهکار:

نگاه دوباره: خون فقط نماد زخم نیست، گاهی جریان داستان همان خون است که توی رگ‌های نسل بعد می‌زند. هر نسل قصه‌اش را با زبانی تازه خون می‌کند.