تو افسانه عشق؛ قصههایی که جاودانه میمانند:
افسانههای عاشقانه از نظر روایتشناسی یک الگوی مشترک دارند: مانع، راز، وصال یا مرگ. این ساختار در «لیلی و مجنون»، «رومئو و ژولیت» و فیلمهای مدرن تکرار میشود؛ چون عشق ناکامشدنی در حافظه ماندگارتر است. قصهی عشق تو کدام الگو را تکرار میکند؟
راهکار:
برای قویتر شدن این تصویر، «قصهها» را از انتزاع بیرون بیاور و به یک نشانهی فیزیکی گره بزن؛ مثل «قصههایی که ته فنجان چای هر شب جا میمانند» یا «قصههایی که روی شانهات نفس میکشند». اینطور افسانه از کلیشه فاصله میگیرد و به تجربهی شخصی نزدیک میشود.