چرا شخصیت های منفی همیشه قربانی قصه های ناگفته اند؟:
در علوم شناختی، مغز ما با پدیدهای به نام «خطای اسناد بنیادین» کار میکند: رفتار بد دیگران را به ذاتشان ربط میدهیم، اما رفتار بد خودمان را به شرایط. حالا قصههای ناگفته، همان شرایط پنهانشدهای هستند که اگر روایت شوند، شرورترین شخصیت را هم به یک موجود خاکستری تبدیل میکنند. جوزف کمبل میگوید هر شروری، قهرمانی است که سفرش ناتمام مانده. تو کدام شخصیت منفی را میشناسی که اگر داستانش کامل بود، شاید همدستش میشدی؟
راهکار:
از این زاویه نگاه کن: هر آدمی که قضاوتش میکنی، شاید قهرمان داستانی ناتمام باشد که تو فقط یک خط از آن را خواندهای. این جمله یعنی پیشداوری را به تعویق بینداز، چون روایت ناقص همیشه ما را گول میزند.