یکسان شدن همه چیز در غم

چرا در غم همه چیز شبیه هم می‌شود؟:

آیا می‌دانید که در روانشناسی به این پدیده 'سوگیری هماهنگ با خلق' می‌گویند؟ وقتی غمگینیم، مغزمان تفاوت‌های ظریف مثبت را نادیده می‌گیرد و همه چیز را یکسان می‌بیند. همان مکانیسمی که باعث می‌شود در افسردگی، طعم شیرینی و تلخی یکی شود. آیا می‌توان با تغییر ذهنیت، آن تفاوت را دوباره دید؟

راهکار:

شاید اگر نگاه کنیم، دریا عمق و حرکت دارد، مرداب راکد و بی‌تغییر است. تفاوت در نگاه ماست نه در ظاهر. می‌توانی لحظه‌ای مکث کنی و ببینی آیا واقعاً هر دو یکی‌اند یا فقط حس‌ات رنگشان زده؟