کسانی که نامشان را نمی‌دانیم

قهرمانان گمنام؛ مدیون کسانی که نمی‌شناسیم:

تحقیقات روان‌شناسی شناختی نشان می‌دهد مغز انسان دچار «سوگیری مرئی‌گرایی» است: فقط کمک‌های مستقیم و آشکار را ثبت می‌کند، در حالی که ۸۰٪ زیرساخت‌های رفاه ما توسط دست‌های نامرئی اداره می‌شود. این یک پارادوکس است: هرچه یک خدمت ناپیداتر باشد، تأثیرش عمیق‌تر است. آیا تا به حال فکر کرده‌اید چند درصد از آسایش روزانه‌تان را مدیون افرادی هستید که هرگز ندیده‌اید؟

راهکار:

یادآوری: گاهی بزرگ‌ترین کمک‌ها از سوی کسانی می‌آید که هرگز نامشان را نخواهیم دانست. همین ناشناس‌ها هستند که زندگی ما را ممکن می‌کنند.