نفرین به کسانی که میآیند و نمیمانند:
در روانشناسی به این «نوسان پاداش» میگویند: وقتی کسی گاهی هست و گاهی نیست، مغز شما دوپامین بیشتری ترشح میکند دقیقاً شبیه ماشینهای قمار. به همین خاطر ترک یک رابطهٔ ناپایدار سختتر از ترک یک رابطهٔ ثابت است. نفرین کردن، فقط اعتیاد مغز را قویتر میکند. چرا انسانها به ناپایداری معتاد میشوند؟
راهکار:
این حس کاملاً طبیعیست، اما گاهی نفرین کردن همان انرژی را به خودت برمیگرداند. شاید بهتر باشد به جای لعنت، از خودت بپرسی: چرا اجازه میدهم کسی که قرار نیست بماند، اینقدر عمیق وارد زندگیم شود؟ مرزهای سالم را بشناس.