کسی که نور زندگیمه

تو نوری شدی وسط تاریکی؛ متن عاشقانه:

در تاریکی مطلق، مغز انسان فُسفِن می‌سازد: نورهایی که هیچ منبع بیرونی ندارند و فقط از فعالیت خودبه‌خودی قشر بینایی می‌آیند. پس از نظر علمی، «تو» می‌توانی نوری باشی که مغز طرف مقابل می‌سازد؛ اما نکته‌ی جذاب‌تر این است: دیدن معشوق واقعاً همان مدارهای نوری مغز را فعال می‌کند و اکسی‌توسین آزاد می‌کند. حالا بگو: این نور را می‌بینی یا می‌سازی؟

راهکار:

این جمله را از زاویه‌ی خودت ببین: شاید او نور تو باشد، اما تو هم کسی هستی که در تاریکی، چشمش به نور باز مانده؛ این خودش یک قدرت است. حالا تصورش کن اگر همین نور را از درون خودت بتابانی، چه زندگی‌ای می‌سازی.