کسی که مسکن دیگری شد

شعر سلامتی: کسی که درد من بود، مسکن دیگری شد:

مغز انسان درد عاطفی را از همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی پردازش می‌کند؛ پس «دردم بود» کاملاً واقعی است. جالب‌تر این که واژهٔ «مسکن» استعاره نیست: سیستم اندورفین مغز برای تسکین این درد هم فعال می‌شود. شاید آن شخص واقعاً برای دیگری مثل یک مسکن طبیعی عمل کرده. اما سوال: اگر دردت تمام شده، چرا هنوز برایش لیوان بلند می‌کنی؟

راهکار:

این شعر در واقع فریاد نزدهٔ «من ارزش سلامتی خودم را دارم». تصور کن لیوان بعدی را برای خودت بلند کنی: کسی که ظرفیت این حجم از عشق را داشته و حالا می‌تواند ماه خودش باشد.