کسی که بهت بال داد، تفنگ شکارت را هم دارد:
پارادوکس «ابزار دوکاره»: هر وسیله‌ای که توانایی پرواز می‌دهد، همان وسیله برای شکار هم قابل استفاده است. اسب تروجان هدیه‌ای بود که پیروزی می‌آورد و شکست؛ در روان‌شناسی، مراقبت افراطی و کنترل از یک ریشه‌اند. تفنگ لزوماً دشمن نیست؛ گاهی همان دستی است که بال داده. چه کسی بال می‌دهد و چه کسی فقط مسیر پروازت را می‌خواهد؟
راهکار:
این جمله پارادوکس وابستگی را نشان می‌دهد: قدرتِ بال دادن و قدرتِ شکار کردن از یک جنس‌اند. جای اینکه دنبال مقصر باشی، معیار بساز: کسی که تو را بالا می‌برد، حق ندارد ارتفاع را به تو تحمیل کند؛ اگر بال دادی، اجازه بده طرف خودش جهت باد را انتخاب کند. تفنگ را همیشه نمی‌شود خلع کرد، اما می‌توان پرواز را از تیررس دور کرد.