کسی که آرامم میکرد

تو مثل لیدوکائین آرامم میکردی:

لیدوکائین با مسدود کردن کانال‌های سدیم در سلول‌های عصبی، سیگنال‌های درد رو به مغز نمی‌رسونه. جالبه که اولین بار تو ۱۹۴۳ سنتز شد و هنوز هم یکی از معدود داروهایی‌ست که هم بی‌حس‌کننده موضعیه و هم ضد آریتمی قلبی. این همه کاربرد برای یه مولکول ساده‌ست. آدم‌ها هم گاهی مثل لیدوکائین، فقط با حضورشان درد رو متوقف می‌کنن – چه فیزیکی چه روحی.

راهکار:

یادت باشه گاهی خودت هم می‌تونی لیدوکائین خودت باشی. باور کن قدرت تسکین‌دهنده‌ات از درونته.