آرامش با معشوق؛ وقتی معشوق قرص خواب من میشود:
از دید عصبشناسی، حضور یک فرد امن فعالیت آمیگدال را کم و ترشح GABA را زیاد میکند؛ همان مسیری که برخی آرامبخشها فعال میکنند. پس خوابآلودگی کنار معشوق واقعی است، نه استعاره. مغز بوی افراد مهم را با حافظه هیجانی پیوند میزند و ممکن است بوی او شرطیسازی خواب ساخته باشد. در ادبیات فارسی، «طبیب» و «درمان» استعارههای قدیمی عشقاند؛ علم امروز میگوید این استعاره بیریشه نبوده. سؤال تاو: اگر عشق سیستم خواب را تنظیم میکند، چرا برای همه ماندگار نمیماند؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهی «تنظیم هیجانی برونسپاریشده» دید: تو خوابآلودگی را به نام او ثبت کردهای، پس ذهن تو دیگری را نه هیجان، بلکه سیستم آرامسازی تجربه میکند. شاید جذابتر شود اگر بگویی: «نسخهی خواب من دستخط تو را دارد.»