چرا قربانیان به تراپی میآیند نه بیماران اصلی؟:
در روانشناسی خانواده به این پدیده «بیمار مشخصشده» میگویند: فردی که درد را نشان میدهد، اغلب قربانی است، نه عامل اصلی. جالب است که طبق آمار، کمتر از ۵٪ از افراد با الگوهای سمی داوطلبانه درمان را شروع میکنند. آیا تا به حال فکر کردهاید چرا بیشترین بار تغییر روی دوش همانهایی است که آسیب دیدهاند؟
راهکار:
این جمله به یک الگوی تلخ در درمان اشاره دارد: قربانیان معمولاً اولین کسانی هستند که کمک میخواهند. برای کسانی که در چنین رابطهای هستند، یک نکته کاربردی: اگر احساس میکنید همیشه شما هستید که به دنبال بهبودی میروید، شاید وقت آن رسیده که از درمانگر خود بخواهید جلسات مشترک با طرف مقابل را پیشنهاد دهد. تغییر واقعی زمانی رخ میدهد که هر دو طرف حاضر به دیدن نقش خود شوند.