قربانی برای رابطه

فداکاری برای ماندن؛ وقتی دعا نشانه عشقه:

تحقیقات نشون میده مغز ما وقتی برای کسی فداکاری می‌کنه، دوپامین ترشح می‌کنه و همون حس خوب باعث میشه بیشتر وابسته بشیم. به این می‌گن «ناهماهنگی شناختی» – یعنی باور می‌کنیم چون برایش زحمت کشیدیم، حتماً ارزشش رو داره. آیا این مکانیزم، عشق واقعی رو از وابستگی جدا می‌کنه؟

راهکار:

این جمله یادآور یه اصل روانشناختی به نام «اثر فداکاری» است: وقتی برای کسی عمیقاً هزینه می‌کنیم (حتی دعا)، ارزش آن رابطه در ذهن ما چند برابر می‌شه. شاید طرف مقابلت هم ناخودآگاه همونقدر وابسته‌ست.