جنگ درونی و تنها قربانی آن: نگاهی به ذهن:
این جمله دقیقاً به پدیدهٔ «منتقد درونی» اشاره دارد: تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که این صدا گاهی ۷۰ تا ۸۰ درصد گفتوگوی ذهنی ما را تشکیل میدهد و همان بخشی است که اشتباهاتمان را بزرگنمایی میکند. جالب اینجاست که مغز ما برای بقا طراحی شده، نه برای خوشحالی – پس این «جنگها» درواقع تلاش ناخودآگاه برای پیشبینی تهدیدهاست. سؤال: آیا میشود این جنگ را به جستوجو تبدیل کرد؟
راهکار:
این جمله انگار تصویری از «منتقد درونی» است. اگر جنگ ذهنیات را نه بهعنوان دشمن، بلکه بهعنوان صدای محافظی ببینی که افراطی حرف میزند، شاید بتوانی از قربانی به فرمانده تبدیل شوی.