کپشن عاشقانه «دیوونه من»؛ تو دیوونهی من، منم دیوونتم:
بهش میگی «دیوونگی» ولی این فقط استعاره نیست؛ در عشق پرشور، مغز دقیقاً مثل مغز یک معتاد به ماده محرک عمل میکند: هسته اکومبنس فعال میشود و دوپامین آنقدر بالا میرود که رفتار وسواسی و اعتیادگونه میسازد. در تصویربرداری مغز، دیدن معشوق همان ناحیهای را روشن میکند که کوکائین روشن میکند. پس «دیوونهی من» از نظر علمی یعنی «ماده مخدر من».
راهکار:
میتونی این جمله را به یک «چالش دیوونهبازی» تبدیل کنی: از مخاطبها بپرس هرکسی برای پارتنرش چه اسم دیوونهواری داره و از کامنتها کپشن بساز.