کپی کردن از دیگران

جای من بودن کار هر کسی نیست:

در علوم اعصاب به این پدیده می‌گن «شناخت جایگزین»: وقتی مغز یک نفر را تقلید می‌کنی، همان مدارهای عصبی فعال می‌شوند اما هرگز تجربهٔ زیستهٔ او را بازتولید نمی‌کنند. در واقع کپی کردن فقط سطح را می‌گیرد، چون ۹۰٪ تصمیم‌های ما تحت تأثیر تاریخچهٔ شخصی و ناخودآگاه است. سؤال اینجاست: آیا واقعاً می‌توان «بودن» را کپی کرد یا فقط «ظاهر» را؟

راهکار:

این بیت‌ها رو از زاویهٔ «اثر دانینگ-کروگر» ببین: کسی که راحت کپی می‌کنه، معمولاً سختی ایستادن روی پای خودش رو درک نکرده. پس ارزشت رو با مقایسه نکن، با مسیری که پیمودی بسنج.

کپی کردن از بقیه یعنی قبول داری بهتر ازت: