فهم عشق در کوتاهی زمان و طولانی شدن دوری:
در روانشناسی زمان، «هیجان» و «توجه» ساعت درونی را تحریف میکنند: لحظههای لذتبخش بهخاطر درگیری شناختی کوتاهتر حس میشوند و انتظار، چون مغز مدام زمان را میشمارد، طولانیتر ادراک میشود. به این ترتیب کوتاهیِ زمان کنار معشوق و کشیدگیِ دوری، دو روی یک سازوکار عصبیاند نه دو اتفاق جدا. کدام لحظه برایت کوتاهتر از واقعیت گذشت؟
راهکار:
این جمله نشان میدهد عشق را با ساعت اندازه نمیگیرند؛ شدت حضور را میشود از کشیدگی دلتنگی بعد از رفتن فهمید. کوتاهی زمان کنار هم، خودش نشانهای از گیرایی رابطه است، نه کمبودن آن.