کور شدن چشمهای عاشق: داستان یک دلشکستگی:
وقتی بینایی از بین میرود، قشر بینایی مغز بیکار نمیماند. در عرض چند روز، نورونها شروع به پاسخدهی به صدا و لمس میکنند. این انعطافپذیری عصبی توضیح میدهد چرا نابینایان حس شنوایی فراتری دارند. جالبتر آنکه ۱۰ تا ۴۰ درصد نابینایان دچار سندرم شارل بونه میشوند؛ توهمات دیداری پیچیدهای که مغز بدون ورودی چشمها میسازد. گویی چشمهای خاموش، دنیایی خیالی را روشن نگه میدارند. آیا این چشمها هم ممکن است توهمات معشوق را مرور کنند؟
راهکار:
این کور شدن استعارهای از پایان توجه مطلق به یک نفر است؛ حالا چشمها باز شدهاند تا جزئیات تازهای از زندگی را ببینند که قبلاً در سایه بودند. شاید این تاریکی، سپیدهدمی برای تماشای خودت باشد.