کور بودن ذات بعضیا

تیکه سنگین درباره آدمهای قدرنشناس و کور بودن ذاتشان:

در روانشناسی تکاملی به این «سوگیری منفی» میگویند: مغز انسان برای زنده ماندن، بدیها و تهدیدها را حدود ۳ تا ۵ برابر قویتر از خوبیها پردازش میکند. برای همین دیدن عیبها آسانتر از دیدن محبتهاست. جالبتر این که حافظه هیجانی، خاطرات منفی را با جزئیات بیشتر نگه میدارد؛ پس «کور بودن» در دیدن خوبی دیگران اغلب خطای پیشفرض مغز است، نه انتخاب آگاهانه.

راهکار:

این وضعیت را میشود اینطور دید: کسی که خوبی را نمیبیند، اغلب از نادیده گرفتنش سود میبرد؛ بنابراین وقتی مهربانی قطع شود، همان غیبت ناگهانی، قویترین مدرک دیدهشدن خوبی است.