قول پشتم باشی

قول پشتم بودن در دنیای بعدی:

در روانشناسی، این درخواست، نمونه‌ای از «دلبستگی ناایمن اجتنابی» است: فرد به قدری از تکرار آسیب می‌ترسد که آرزویش را به یک زندگی موهومی پس از مرگ موکول می‌کند تا از صمیمیت واقعی در زمان حال فرار کند. آیا این آرزو، یک حفاظ در برابر امیدواری دوباره نیست؟

راهکار:

این حس تلخ، نشون‌دهنده‌ی یک نیاز عمیق به امنیت عاطفیه. شاید مفید باشه به جای تمرکز روی «دنیای بعدی»، بپرسی: «چه رفتاری از طرف مقابل، این حس اطمینان رو در *این* دنیا بهم می‌داد؟» این سوال می‌تونه معیارهای واقعی‌ترت رو روشن کنه.