قول پشت و پناه بودن

قول پشت من بودن در جهان بعدی؛ عشقی فراتر از مرگ:

در روان‌شناسی، «پیمانِ پس از مرگ» نوعی تداوم‌بخشی به پیوند است: مغز با روایتِ ادامه‌دار، اضطراب نیستی را کم می‌کند. مصری‌های باستان در «کتاب مردگان» همراهی در جهان پسین را شرط عبور از دادگاه اوزیریس می‌دانستند. عشق آن‌جا نه احساس، که یک قرارداد شناختی برای بقا می‌شود. آیا پشت هم بودن را از همین جهان تمرین می‌کنیم؟

راهکار:

جهان بعدی نه مقصد، بلکه آینه‌ی همین حالاست: هر کسی که آن‌جا پشتت می‌ایستد، ردپایش را می‌شود در همین دنیا دید؛ در تماس‌های کوچک، سکوت‌های امن و بودن‌های بی‌بهانه. پس این جمله می‌تواند یک تعریف تازه از رابطه باشد: نه بیمه‌ی آن دنیا، بلکه معیاری برای همین امروز.