غلبه بر ترس از تاریکی و تنهایی خوابیدن:
ترس از تاریکی (نیکتوفوبیا) در اصل یک مکانیسم بقا است: اجداد ما در تاریکی طعمه میشدند. وقتی تنها میخوابیم، قشر پیشپیشانی بر آمیگدال غلبه میکند و سیگنالهای تهدید را خاموش میکند. جالب است که بزرگسالان این غریزه را با منطق مهار میکنند اما در تنهایی مطلق، همان مسیرهای عصبی اجدادی دوباره فعال میشوند. شاید جالب باشد: شما هنوز هم چراغ خواب روشن میگذارید؟
راهکار:
دقیقاً مثل یک قهرمان داستان ترسناک که در پایان فیلم برای چک کردن صداهای عجیب به زیرزمین میرود. تو از نقش قربانی به کارگردان ترسهایت تبدیل شدی. ترس نابود نشده، فقط تونستی به آن زل بزنی و بگویی «من از تو بزرگترم».