تو همه چیز منی: عشق، رفیق و پناه:
نظریه «کودک درون» اولین بار توسط اریک برن در تحلیل رفتار متقابل مطرح شد. وقتی کسی را «بابای کودک درون» خود مینامی، در واقع داری میگویی که او نیاز اولیهات به امنیت و نوازش عاطفی را تأمین میکند. جالب اینجاست که پژوهشهای جان بولبی روی دلبستگی نشان میدهد بزرگسالانی که شریک زندگیشان نقش «پایگاه امن» دارد (همان پناه)، اعتمادبهنفس بالاتر و اضطراب کمتری تجربه میکنند. چه طور میتوان این امنیت را در رابطهای که هنوز به آن سطح نرسیده، ساخت؟
راهکار:
این متن یک تصویر کامل از رابطهای است که در آن امنیت، شادی و دوستی در کنار عشق رمانتیک جمع شده. برای کسانی که چنین رابطهای ندارند، میتواند یادآور این باشد که اولویتهای عاطفیشان را بازبینی کنند: آیا به دنبال کسی هستند که همزمان پناه، رفیق و عشق باشد؟