کوچه‌های دربه‌دری

شعر دلتنگی و بی‌خبری عشق:

مغز انسان در شرایط «عدم قطعیت» (مثل بی‌خبری از عشق) دوپامین بیشتری ترشح می‌کند تا با جستجوی مداوم، احتمال پاداش را بالا ببرد – درست مثل ماشین قمار! اما این سیستم فرساینده‌ست. انگار ذهن تو در کوچه‌های دربه‌دری، دنبال یک سیگنال امن می‌گردد. آیا می‌شود به جای حبس نفس، به خودت اجازه‌ی «نمی‌دانم» بدهی؟

راهکار:

این شعر از دلتنگی و منتظر ماندن می‌گوید. شاید بتوانی حس مبهم «بی‌خبری» را با یک سوال مستقیم از خودت تبدیل کنی: اگر بخواهی یک روز کامل بی‌خیال خبری که نمی‌آید زندگی کنی، دقیقاً چه کار متفاوتی می‌کنی؟