کوچه و باران

تو مثل بارانی؛ من کوچه‌ای برای خیس شدن:

بوی خاک پس از باران (پتریکور) صرفاً عطر باران نیست؛ ترکیبی از ژئوسمین باکتری‌های خاک و اوزون است. در خشکی، میکروب‌ها این مولکول‌ها را می‌سازند و قطره‌های باران با ضربه‌شان آن‌ها را به هوا می‌پاشند. پس «خیس شدن» یعنی آزاد شدن بویی که کوچه در سکوت انبار کرده بود. کوچه اگر باران نیاید، چه چیزی برای آزاد کردن دارد؟

راهکار:

این تصویر را برعکس هم می‌توان خواند: کوچه پیش از باران هست، اما باران است که به آن معنی «کوچه‌ای که می‌تواند خیس شود» می‌دهد. عشق هدف تازه نمی‌سازد؛ ظرفیت پنهان را آشکار می‌کند. اگر ادامه بدهی، مسیر طبیعی از «خیس شدن» به «سبز شدن» است؛ کوچه بعد از باران، آسمان را در خودش می‌بیند.