کوچه های خاکی مدینه

آرزوی سفر معنوی به مدینه و قدمگاه پیامبر:

در صدر اسلام، مدینه نه سنگ‌فرش داشت نه چراغ خیابان؛ مسجدالنبی نقطهٔ صفر شهر بود و خانه‌های صحابه با درهایی به همان کوچه‌های خاکی باز می‌شد. همین سادگی، «قدمگاه» را از یک نشانهٔ جغرافیایی به حافظهٔ جمعی تبدیل کرد.

راهکار:

این دلتنگی، خودش یک سفر درونی است: شهری که بوی قدم‌های پیامبر را می‌دهد، پیش از هر جای جغرافیایی، در یک عادت کوچک مهربانی و صداقت روزانه قابل لمس است.