خیابان بدبختی و کوچه بیچارگی؛ طنز تلخ زندگی:
آیا میدانستید مغز انسان در مواجهه با شکستهای مکرر، مسیرهای عصبی «ناامیدی» را تقویت میکند؟ این پدیده «درماندگی آموختهشده» نام دارد – همان حسی که انگار در خیابان بدبختی گیر افتادهای. جالب اینجاست که حتی سگها در آزمایشهای کلاسیک سلیگمن بعد از شوکهای غیرقابل کنترل، دیگر تلاش برای فرار نمیکردند. اما خبر خوب: با تغییر کوچکترین باور، میتوان مسیر عصبی جدیدی ساخت. آیا این نشانی را خودمان انتخاب کردهایم یا تحمیل شده؟
راهکار:
این نشانی استعارهای از احساس درماندگی است. در روانشناسی به «درماندگی آموختهشده» معروف است: وقتی باور کنیم راهی برای تغییر نداریم. اما واقعیت این است که نقشه ذهنیمان را میتوانیم بازنویسی کنیم. شاید وقتش رسیده از این کوچه بیرون بزنیم.