شکستن قوانین خودم برای کسی که بعدش پشیمان شدم:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد پشیمانی از شکستن مرزهای شخصی، فعالسازی همزمان قشر پیشپیشانی و آمیگدال است؛ یعنی مغزت همزمان منطق و احساس را پردازش میکند. جالب اینکه همین فرآیند عصبی در یادگیری از اشتباهات حیاتیست—پشیمانی نه ضعف، که ابزار تکامل شخصیست. تا حالا شده به این پشیمانی به چشم یک معلم نگاه کنی؟
راهکار:
این حس پشیمانی اغلب نشانهی رشد خودآگاهی است. به جای سرزنش، میتوانی از آن به عنوان نقشهای برای مرزهای جدید استفاده کنی: ببین آن قانون قدیمی واقعاً برایت ارزش داشت یا فقط ترس بود؟