قوی بودن و نیاز به دیگران

قوی بودن هم نیاز به آغوش و حمایت عاطفی دارد:

وقتی در سختی کسی را بغل می‌کنیم، بدن اکسیتوسین ترشح می‌کند که ضربان قلب را آرام و کورتیزول را کم می‌کند؛ مطالعات نشان داده حمایت اجتماعی می‌تواند ادراک درد را هم تغییر دهد. جالب اینکه مغز طردشدگی را شبیه درد فیزیکی پردازش می‌کند؛ پس آغوش فقط احساسی نیست، یک مسکن عصبی-اجتماعی است. آیا تنهایی درد را شدیدتر نشان می‌دهد؟

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور بازتعریف کرد: قدرت واقعی در پنهان‌کردن نیاز نیست، در ساختن شبکه‌ای از آدم‌های امن است که در سختی کنارت بمانند. یک تمرین کوچک: فهرستی از سه نفر بنویس که می‌توانی در فشار به آن‌ها پیام بدهی؛ همین فهرست ساده، بار ذهنی را کم می‌کند و تنهایی را قابل تحمل‌تر می‌کند.