قوی بودن در برابر سختی

لبخند زدن وقتی درد به مویرگ‌هایمان رسیده:

مطالعه‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهد مغز انسان لبخند واقعی و مصنوعی را زیاد تشخیص نمی‌دهد؛ همین که عضلات صورت حالت لبخند بگیرند، دوپامین و سروتونین ترشح می‌شود و کورتیزول پایین می‌آید. یعنی حتی لبخندی که برای مخفی کردن درد می‌زنیم، ناخواسته سیستم عصبی را فریب می‌دهد و کمی درد را قابل‌تحمل‌تر می‌کند. شاید این لبخند فقط نقاب نیست، یک مکانیزم بقاست.

راهکار:

لبخند در دل درد را می‌توان زره‌ای دانست که روان برای زنده ماندن ساخته؛ نه نقابی برای پنهان‌کاری. این شکاف میان درون و بیرون، گاهی نشانه‌ی همان مقاومتی است که هنوز از تو آدمی قوی ساخته.