آرامش بدون بخشش؛ رهایی از کنترل دیگران:
در روانشناسی، «بخشش» و «آشتی» دو سازه جدا هستند: بخشش تصمیمی درونی است، آشتی تصمیمی رابطه‌ای. مرزگذاری، بدون نیاز به تأیید طرف مقابل، آمیگدال را آرام و قشر پیشانی را فعال می‌کند. بخشش اجباری می‌تواند کورتیزول را بالا ببرد، اما مرز روشن استرس را پایین می‌آورد. کدام را جدا کرده‌اید: بخشش یا آشتی؟
راهکار:
آرامش همیشه از بخشیدن نمی‌آید؛ گاهی از پس‌گرفتن کنترل می‌آید. بخشش می‌تواند قفل در را باز کند، اما مرزگذاری یعنی دیگر کلید خانه‌ات را به رفتار او ندهی. این دو یک چیز نیستند: یکی رابطه را التیام می‌دهد، دیگری زندگی را از گروگان‌گیری آزاد می‌کند.