پایان گفتگوی درونی؛ رسیدن به آرامش ذهنی:
پژوهشها نشان میدهد بخش زیادی از گفتگوی درونی از شبکه حالت پیشفرض مغز (DMN) برمیآید؛ همان شبکهای که در بیکاری فعال میشود و با نشخوار فکری پیوند دارد. تمرین تمرکز حواس میتواند فعالیت DMN را کاهش دهد و احساس آرامش را افزایش دهد. سکوت درونی یعنی کاهش سلطه این شبکه، نه حذف کامل فکر.
راهکار:
سکوت درونی همیشه خاموشی فکر نیست؛ تغییر رابطه با صداهاست. آرامش از حذف گفتگو نمیآید، از تبدیل صدای درون از فرمان به داده میآید؛ همان چرخشی که نشخوار فکری را به مشاهده بدل میکند.