کنترل ناپذیری کلام

تیری که شلیک می‌شود آدرس نمی‌پرسد؛ درس فلسفی از جنگل بوک:

در فیزیک، پیکان پس از رها شدن از کمان مسیرش را با ترکیب نیروی اولیه، جاذبه و مقاومت هوا طی می‌کند و تیرانداز فقط تا لحظه‌ی رهاسازی قدرت اصلاح دارد. در روانشناسی ارتباطات هم «نظریه‌ی گلوله جادویی» اولیه ادعا می‌کرد پیام مثل تیر مستقیم بر مخاطب اثر می‌گذارد، اما بعد مشخص شد ذهن مخاطب مثل سپر فعال، پیام را تفسیر و منحرف می‌کند. پس تیرِ تو در ذهن دیگری لزوماً همان‌جایی فرود نمی‌آید که نشانه رفتی.

راهکار:

تیرِ رها شده استعاره‌ای از حرف، تصمیم یا پیام است؛ در دنیای شبکه‌های اجتماعی هر پست مثل تیری است که بعد از انتشار دیگر در اختیار تو نیست. به همین دلیل، لحظه‌ی پیش از رها کردن، تنها زمانِ واقعیِ قدرت توست.