وقتی ماشه زبان را نکشیم: قدرت سکوت در لحظات عصبانیت:
مغز شما یک مرکز مهار دارد: لب پیشانی. وقتی تصمیم میگیرید چیزی نگویید، این ناحیه فعال شده و مانند ترمز، تکانهی صحبت را مهار میکند. جالب است که همین ناحیه در جلوگیری از حرکات فیزیکی نیز نقش دارد؛ یعنی از نظر عصبی، خویشتنداری کلامی شکلی از مهار حرکت است. آیا ما با گلولههای زبانی متولد میشویم که تنها فرمان مغز آنها را خنثی میکند؟
راهکار:
این سکوت اجباری را لزوماً قدرت نبین؛ گاهی ماشهای که نمیکشی، نشانهی ترس از دیدن ویرانیست، نه تسلط. شاید آن قربانیان، بیشتر از آدمهای اطرافت، حرفهای نزدهای هستند که هر روز درونت را میکُشند.