زمانی که سکوت، بهترین پاسخ است:
در روانشناسی، این مفهوم «تحمل پریشانی» نام دارد: توانایی تحمل یک موقعیت ناراحت‌کننده بدون واکنش نشان دادن. مغز ما انرژی شناختی محدودی دارد و صرف آن برای پاسخ‌های بی‌ثمر، مانند «بار شناختی» بی‌فایده است. تحقیقات نشان می‌دهند تصمیم آگاهانه برای عدم درگیری، فعالیت قشر پیش‌پیشانی مغز (مرکز تصمیم‌گیری منطقی) را افزایش می‌دهد و از فعال شدن بیش‌ازحد آمیگدال (مرکز واکنش‌های هیجانی) جلوگیری می‌کند. آیا تا به حال متوجه صرفه‌جویی در انرژی ذهنی پس از چنین سکوتی شده‌اید؟
راهکار:
این رویکرد را می‌توان یک قدم جلوتر برد: دفعه بعد که چنین حسی داشتید، قبل از تصمیم به سکوت، از خود بپرسید «آیا پاسخ من بیشتر برای خودم مفید است یا برای طرف مقابل؟». این سوال به شما کمک می‌کند بین سکوت از سر خشم و سکوت از سر انتخاب آگاهانه، تمایز قائل شوید.