آرزوی محال: بردن خاطرات هنگام ترک:
جالب است که مغز ما اساساً خاطرات را بهطور دقیق ضبط نمیکند، بلکه در هر بار یادآوری، آن خاطره را دوباره میسازد و تغییر میدهد. بنابراین خاطرهای که از یک نفر داریم، بیشتر بازسازی ذهنی خود ماست تا یک سند واقعی. آیا این میتواند به ما قدرت بازنویسی گذشته را بدهد؟
راهکار:
این متن یک آرزو را بیان میکند. برای «بازنویسی» آن، میتوان به این فکر کرد: شاید قدرت ما نه در پاک کردن خاطره دیگران، که در تغییر معنایی است که از آن خاطره برای خودمان میسازیم. تمرکز روی ساختن خاطرات جدید و قویتر، میتواند بار خاطرات قدیمی را کمرنگتر کند.