غرایز خود را با نیاز اشتباه نگیرید؛ تفاوت انسان و حیوان:
جالب است بدانید مغز انسان در لحظه تصمیمگیری، غرایز و نیازها را از طریق مدارهای یکسان پردازش میکند (سیستم لیمبیک). اما قشر پیشپیشانی توانایی بازداری و اولویتبندی را دارد. این یعنی تمایز کاملاً زیستشناختی نیست، بلکه مهارتی اکتسابی است. آیا واقعاً میتوانیم غرایز را «حیوانی» بدانیم در حالی که خودشان پایه بقای ما هستند؟
راهکار:
شاید غرایز ما نه «حیوانی»، بلکه ابزار تکاملی برای بقا هستند؛ مسئله این است که انسان میتواند با آگاهی، میان «خواستن» و «نیاز داشتن» تمایز بگذارد. این یعنی قدرت انتخاب، نه نفی غریزه.