آرامش روان؛ سناریوی رهایی از دغدغهها:
مغز انسان برای بقا طوری سیمکشی شده که تهدیدها را تقریباً پنج برابر قویتر از اتفاقات خوب پردازش کند؛ برای همین نگرانیها همیشه بزرگتر از اندازهٔ واقعیشان به نظر میرسند. نکتهٔ عجیبتر این که حدود ۸۵٪ چیزهایی که بابتشان نگران میشویم هرگز اتفاق نمیافتند و از ۱۵٪ باقیمانده هم اغلب بهتر از انتظارمان مدیریتشان میکنیم. ذهن ما بیشتر یک سیستم هشدار قدیمی است تا پیشگو.
راهکار:
آرامش روان یعنی انتخاب نکردنِ جنگ با هر فکری که سراغت میآید؛ بعضی افکار مثل اعلانهای اسپم ذهناند، دیده میشوند ولی ارزش باز شدن ندارند. ذهن مضطرب معمولاً آیندهای را پیشبینی میکند که هنوز نساختهای؛ برگرد به لحظهٔ حال، جایی که اغلب خبری از فاجعه نیست.