تفاوت گل تو و گل من: از خشکی تا دود:
گلها از نظر گیاهشناسی خشک میشوند تا بذر را حفظ کنند، اما برای دود شدن باید به آتش کشیده شوند. این یعنی تبدیل زیستتودهٔ منظم به کربن معلق در هوا. درست مثل خاطرهای که یا در گوشهٔ ذهن رنگ میبازد، یا چنان شعله میکشد که جز دود چیزی باقی نمیگذارد. نقطهٔ اشتراک هر دو این است: هیچ گلی دیگر بار به شاخهاش بازنمیگردد.
راهکار:
در این بیت، «گل» نماد تعلقات است. از نگاه شیمی، خشکیدن یعنی تبخیر آب و حفظ ساختار سلولی، اما دود شدن یعنی تجزیهٔ کامل در دمای بالا و آزادسازی انرژی. شاید شاعر از رابطهای میگوید که در یک سو به فراموشی آهسته و در سوی دیگر به خودسوزی آنی میرسد. تفاوت در شدت رها شدن است.