کینه از زندگی

فراموش نکردن بدی‌های زندگی و انتقام از آن:

عصب‌شناسی به این می‌گوید «سوگیری منفی»: مغز برای بقا، خاطرات تلخ را با جزئیات بیشتری کدگذاری می‌کند تا خاطرات شیرین، چون اشتباه در تشخیص خطر مرگبار است. کینه یعنی سیستم هشدار بدنت مدام زنگ می‌زند و کورتیزول بالا می‌ماند. در واقع انتقام از زندگی، انتقام از همین مکانیزم باستانی بقاست که هنوز فکر می‌کند در خطر است.

راهکار:

زندگی هیچ‌وقت طرف انتقام نیست؛ همهٔ بدی‌ها از جنس آدم‌هاست، نه جنس زندگی. وقتی می‌گویی «انتقام از زندگی»، داری تمام جهان را بدهکار نگه می‌داری. بازنویسی این حس می‌تواند چنین باشد: «من از زندگی بدهکار نیستم، فقط دیگر سهمم را به آدم‌های نادرست نمی‌دهم.»