ترجیح می‌دهم مقصر باشم تا قانع‌کننده:
در روانشناسی اجتماعی، این حالت شبیه به «سندرم خستگی از متقاعدسازی» است. مغز انسان انرژی باورنکردنی برای تغییر نظر دیگران مصرف می‌کند، اغلب بی‌فایده. جالب اینجاست که تحقیقات نشان می‌دهند وقتی شما دست از توجیه برمی‌دارید، در بلندمدت ممکن است حتی احترام بیشتری جلب کنید، زیرا مرزهای روشنی تعیین کرده‌اید. آیا این سکوتِ انتخابی، در نهایت نوعی قدرت است؟
راهکار:
این رویکرد می‌تواند نشانه‌ای از «خستگی شناختی» باشد؛ مغز شما به‌طور ناخودآگاه محاسبه می‌کند که هزینه انرژی برای متقاعدسازی دیگران، از سود به‌دست آمده بیشتر است. شاید وقت آن است که به جای تمرکز بر «تصویر خود در ذهن دیگران»، منابع ذهنی‌تان را بر پروژه‌های شخصی متمرکز کنید که نتیجه‌اش مستقیماً به خودتان بازمی‌گردد.